اين دو آيه با صراحت بيان مىكند كه فدك به ملك طلق رسول اكرم صلى الله عليه و آله درآمد و همهء مذاهب اسلامى در اين موضوع اتفاق نظر دارند . وقتى كه آيهء و آتِ ذالقربى حقّه نازل گرديد ، نبى اكرم صلى الله عليه و آله فرمود : اى فاطمه ! فدك از آن توست . براساس اين روايت ، فدك به ملك زهراى اطهر - صلوات الله عليها - در آمد . خليفهء اوّل آن را از تصرف زهراى مرضيه عليها السلام درآورد و از جملهء اموال عمومى و ثروت ملى اعلام كرد . خليفهء دوم در زمان خلافت ، فدك را به ورثهء رسول خدا صلى الله عليه و آله داد و عثمان در ايام خلافتش آن را به مروان بن حكم واگذار كرد . تاريخ ، بعد از آن تصريحى در مورد سرگذشت فدك ندارد . مسلم است كه اميرالمؤمنين عليه السلام در دوران خلافت عثمان آن را از چنگ مروان درآورد ، تا خلافت به معاويه رسيد و او نيز آن را سه قسمت كرد : يك ثلث را به مروان بن حكم و ثلث دوم را به عمر بن عثمان و ثلث سوم را به فرزندش بخشيد . پس از آن‌كه خلافت به مروان بن حكم رسيد همه را از آن خود كرد و عمربن عبدالعزيز فدك را به فرزندان فاطمه عليها السلام برگرداند . او نامه‌اى به والى خود در مدينه به نام ابوبكر بن عمرو بن حزم نوشت كه فدك را به صاحبانش يعنى فرزندان فاطمه عليها السلام برگردان . ابوبكر بن عمرو نوشت : فاطمه عليها السلام نسل زياد دارد به كدام يك از آنان باز گردانم ؟ در جواب نوشت : اگر من به تو بنويسم گاوى ذبح كن حتماً از من سؤال مىكنى كه گاو رنگش چگونه باشد ؟ به محض رسيدن اين نامه فدك را به فرزندان فاطمه عليها السلام كه از نسل على بن ابىطالب عليه السلام هستند برگردان .